| Murat Alibekoviç Avezov (Orta Töbe, 1951) |
| Nogay Türk Edebiyatı’nın önemli şairlerinden biridir. Genç yaşta yeteneğiyle kendisini kabul ettirmiştir. Nogay Rayonu’nun Orta Töbe köyünde doğ muştur. Şöllik Mayagı adlı gazetede bir süre çalışmıştır. Ayrıca Laşm isimli çocuk dergisinde görev almıştır. Nogay şiirine yenilikler getirmeye çalışan şair, şiirlerinde namuslu, temiz yürekli insanı tasvir etmektedir. Avezov eserlerinde hayatın değişik yönlerini göstermeye çalı şmaktadır. |
| Eserleri Şiir: “Es”. Bibliyografya: Sikaliyev (Şeyhali- oğlu), Asim, Smap Karap, Sırlasıp, Çerkessk 1975; İ. H. Kalmıkov, R. H. Kereytov, A. Ü. Sikaliyev, Nogaytsı, Çerkessk, 1988, s. 210-226; Ş. A. Kurman- gulova, Nogay Literaturası (10 klass), Çerkessk 1991, s. 145-148; Ş. A. Kurmangulova, N.A. Dav- lova, M.S.Kireyev, Nogay Literaturası-Hrestomati- ya (10 Klass), Çerkessk 1991, s. 318-326. |
| ŞÜRLER |
| MÜYİS |
| KÖŞE |
| Men müyiste ösken bala tuvılman. Men âvleti şet-kıyırsız şölliktifL Kaygıdan da, kastadan da tıgılman. Bas korşalap, salkınma müyistifi. Tar ol mağa, tar. Tunşıgıp ölermen- Ken avlakta yeldey kezip yürmesem. Könilimdi tap kördedey körermen, Süygenimnin ârüv yüzin körmesem. Namısımnm elşileri -yırlanm, Em olarga kerek yürek kenlii. Aytşı, kaytip müyiste men yırlarman? Solay bolsa -sokpasm eş yüreğim. Körgenmen kop müyislerge tıgılgan. Koli kanlı, yolı kanlı nâletti. Küni batkan ayı tünde y ıgılgan, Közler nurm yoygan yalgız poetti. Men körgenmen akşaların pullatıp Yasırtmnan sanaytagan sıklardı. Müyislerge tıgıp, korlap, yılatıp Pişelesin de töbelegen zalimdi. Em müyiste katkan kişkey baladm Köz yasma tefi bolmayaksav dunıya. Müyislerden şı kkanma bâledin Tek yer meni bavırma almayak. Mina boyı tüspeyekpen men attan.. …Yer tepkişlep, kisinedi argımak. Mindi oga sol seyirli yolavşı, Kületkidey yüzip ketip yogaldı… Bek kaygılı habar, habar bek aşşı… Dunıyada bari tâtli bolmaydı. Şak yetedi -em ârimiz yaşavda Borışlımız dayım yavap tutpaga. Biyiklikke talpmısta, uşuvda Ana mutsafi -aylan sen sol atlıga… |
| Ben bir köşede büyüyen çocuk değilim. Ben uçsuz bucaksız çölün evlâdıyım. Üzüntüden de hastalıktan da kaçmam. Başı koruyarak serinliğine köşenin. Dar o bana dar. Boğularak ölürüm Geniş tenhalarda yel gibi gezemezsem. Gönlümü tam mezar gibi görürüm, Sevdiğimin güzel yüzünü göremezsem. Namusumla elçilere şarkı söylerim Hem onlara da gerekli yüreğin ferahlığı. Söyle, hangi köşede ben şarkı söyleyebilirim? Böyle olursa çarpmasın hiç yüreğim. Gördüm bir çok köşeye tıkılmış, Eli kanlı, yolu kanlı laneti. Güneşi batmış, ayı gece devrilmiş, Gözünün nurunu kaybetmiş yalnız şairi. Ben gördüm paralarını pullatıp Gizlice sayan cimrileri. Köşelere tıkıp, aşağılayıp, ağlatıp Karısını tepeleyen zalimi. Ve köşede katıla katıla ağlayan küçük çocuğun Gözyaşıyla bir değildir bu dünya. Köşelerden belânın çıkmasına Sadece yer beni bağrına almayacak. Mina boyu düşmeyeceğim attan. Yeri tekmeleyerek kişnedi asil at. Bindi ona şu şaşkın yolcu, Gölge gibi yüzüp giderek yok oldu. Pek üzüntülü haber, haber pek acı… Dünyanın hiçbir yerinde tatlılık yoktur… Yaş geçiyor ve temiziz hayatta Borçluyuz daima hayatı tutmaya. Büyüklük ileri atılmada, uçmada İşte bunu unutursan, dön sen şu atlıya… |