Destan
Şınlarımız
Örf Adet ATA SÖZLERİ
Ayrılırsan elinden, kolun ketbez buyurundan.
Ayaz suvutur, bulut yılıtır, tuvgan cerını tentek mıtar.
Atın bar bolsa cer tanı, Atan bar bolsa el tanı.
Ayrılgan el tozar. tili birikken el ozar.
Yeri baydın, eli baydır.
Cerinden ayrılgan, ceti bavlı elge kor bolur.
Ciğit elinden, et tırnaktan ayrılmaz.
Kındıgı kayda bolsa, sonda tartar.
Ellini satkan, carık kün körmes.
Er tuvgan elinde, iyt toygan cerinde cürer.
Er elinin ırısı.
El üpürürse, davıl bolur.
Yad elde soltan bolganşa, öz elinde ultan(papiş) bol.
Az sözdün özü yakşı, köp sözdün azı yakşı.
Ayta ayta menden keter, tınlamasan senden keter, akırısı aytgan sözüm barısı de bosga keter.
Az söylegen, taza söyler.
Aydap bolamagan at öltürür, söylep bilmegen söz keltirir.
Aytgan sözün, atgan okundur.
Aytgan sözün kümüs, aytılmagan altındır.
Aytılgan söz eldiki, aytılmagan söz seninki.
Avuzu şiberek bolsa, köpten tozgan bolur edi.
Karavsız söz, kaygılı söz.
kübe(zırh) yarıp ok tiyer, yürek yarıp söz tiyer.
Oynap aytsanda, oylanıp ayt.
Od almaga bargan bikedin, otuz avuz sözü bar.